വല്യമാണി,കുഞ്ഞൂമാണി

കഴിഞ്ഞ ബ്ലോഗില്‍ ഞാനെന്റെ പൊന്നു ഭാര്യാമണിയുടെ കൊട്ടാരത്തെക്കുറിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുകയുണ്ടായല്ലൊ. വൈക്കം തലയോലപ്പറമ്പ് റൂട്ടില്‍ അമ്പലത്തിനു മുന്നില്‍ ബസിറങ്ങി അമ്പലത്തിനു പിറകിലെ കടത്തു കടന്ന് അര കി.മി.നടന്നാല്‍ എന്റെ ഭാര്യാമണിയുടെ കൊട്ടാരം. രാത്രി ലൈറ്റ് ഓണ്‍ ചെയ്തിട്ട് കത്തൂന്നുണ്ടൊ എന്നു വിളക്കു കത്തീച്ചു നോക്കണം ആ നാട്ടില്‍.( ഇന്നു കാര്യങ്ങള്‍ ആകെ മാറിപോയി. ആദ്യമായി ആ ദ്വീപിലേക്കൊരു പാലം വന്നു. മുന്‍പ് കടത്തുകാരന്‍ അറിയാതെ കാറ്റു പോലും അങ്ങോട്ടു കടക്കുകയില്ലായിരുന്നു. അയാളുടെ ഇന്റര്‍വ്യു കഴിഞ്ഞാണ് എന്നെപ്പോലും പെണ്ണു കാണാന്‍ അങ്ങോട്ട് കടത്തി വിട്ടത്. രണ്ടാമത് ആ ദ്വീപില്‍ ഭൂമിക്കടിയില്‍ നല്ല കരമണലുണ്ടെന്ന് ആരോ കണ്ടു പിടിച്ചു. അതോടെ ആ ദ്വീപ് മണല്‍ മാഫിയയുടെ കയ്യിലാവുകയും ഇപ്പോള്‍ ആ ദ്വീപ് തന്നെ ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയുമാണ്.)

അതല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവന്ന കാര്യം. അക്കരെയിക്കരെ ആളുകളെ കടത്തിറക്കാന്‍ അവിടെ ഒരു കടത്തുകാരന്‍ ഉണ്ട്. പേര് ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞുമാണി. അതെന്താ അങ്ങനെയെന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നേരത്തെ അച്ചനായിരുന്നു കടത്തുകാരന്‍ ,പേര്‍ മാണി. ഇടക്കു മകനും ഇടക്കച്ചനും വന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് വല്യമാണിയും കുഞ്ഞുമാണിയുമായി. ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞുമാണിയാണ് കടത്തുകാരന്‍.

അച്ചന്‍ വല്യമാണിക്കൊരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. വേനല്‍ക്കാലമായാല്‍ അക്കരെയിക്കരെ കടത്തിറക്കുമ്പോള്‍ മുട്ടിനു വെള്ളത്തില്‍ യാത്രക്കാരെ ഇറക്കിവിടും. പാന്റും മുണ്ടും സാരിയും ഒക്കെ ചെരിച്ചു കേറ്റി ആളുകള്‍ നടക്കുന്നതുകാണാന്‍ അയാള്‍ക്കൊരു രസം. ചിലര്‍ സങ്കടപ്പെടും,ചിലര്‍ തിരിഞ്ഞുനിന്നു ചീത്ത പറയും,ചിലര്‍ തെറി പറയും. എന്തായാലും വല്യമാണിക്ക് പണ്ടു മത്തായി പറഞ്ഞതു പോലാ!

കാലം പുഴയിലെ വെള്ളം പോലെ മുന്നോട്ടോഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കുഞ്ഞൂമാണി വളര്‍ന്നു വലുതായി,വല്യമാണി അതനുസരിച്ച് പുറകോട്ടൂം പോയി. വയസ്സനായി,ക്ഷീണിച്ചു,രോഗിയായി,അവസാനം മരണക്കിടക്കയിലായി. മരണ സമയം ഒരെ ഒരു കാര്യം മാത്രമെ വല്യമാണി കുഞ്ഞൂമാണിയോടു പറഞ്ഞൊള്ളു.” മകനെ കുഞ്ഞെ, നിനക്കറിയാമല്ലൊ ഈ നാട്ടുകാരെല്ലാം എന്നോടു ദേഷ്യത്തിലാണെന്നു. മുട്ടിനു വെള്ളത്തിലറക്കിയതിനു നാട്ടുകാര്‍ പലരും എന്നെ കൈ വയ്ക്കുക കൂടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അന്നതൊരു രസമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നു ഞാന്‍ അറിയുന്നു, ആ ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ടുതന്നെ എന്റെ സ്താനം നരകത്തിലാണെന്നു. അവിടെന്നു കരകയറാന്‍ എന്റെ മോനെ ഒരൊറ്റ വഴിയെയുള്ളു. ഇനി നീയാണ് എന്റെ അവകാശി. നീയായിട്ടു വേണം എന്റെ ദുഷ്പേരു മാറ്റാന്‍”.കഷ്ടമെന്നു പറയട്ടെ,വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ഈ വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും വല്യമാണിയുടെ മുഖം ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു വീഴുകയും അതോടെ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
മകന്‍ കൂഞ്ഞുമാണി വളരെ ദുഖത്തോടെ കുറച്ചുനാള്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടുകയും പിന്നീട് നാട്ടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി കടത്തു ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു.

അച്ഛന്റെ ഓര്‍മകള്‍ അയവിറക്കിക്കൊണ്ട് കുഞ്ഞൂമാണി വള്ളത്തില്‍ കയറി കഴുക്കോല്‍ കയ്യിലെടുത്തപ്പോള്‍ പെട്ടേന്നോര്‍ത്തതു മരണ സമയത്തെ അച്ചന്റെ വാക്കുകളാണ്. “മകനെ ഇനി നീയായിട്ടൂ വേണം എന്റെ ദുഷ്പേരു മാറ്റാന്‍”. മാണി വള്ളത്തിലുള്ളവരെ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി,അന്നേരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെം ചുണ്ടില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നെന്നും ഇല്ലെന്നും പിന്നീട് പ്രസ്താവനയുണ്ടായി.

ഏതായാലും അക്കരക്കു പോയ വളളം ഏതാണ്ട് അരക്കു വെള്ളത്തില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ വള്ളം നിറുത്തൂകയും “ആ എല്ലാവരും ഇറങ്ങിക്കോ “ എന്നൊരു ഉത്തരവ് അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. “മാണി,എടാ, ശെട നീയെന്താ ഈ കാണിച്ചെ , ദുഷ്ടാ “ എന്നെല്ലാ മുള്ള ആക്രോശങ്ങള്‍ പലരില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടൂം അദ്ദേഹം അക്ഷോഭ്യനായി നിലകൊണ്ടു.

നിവറ്ത്തിയില്ലാതെ തുണി(ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഏതു വസ്ത്രത്തിനും ഗ്രാമീണഭാഷയില്‍ ഇങ്ങനീം പറയും) അര വരെ പൊക്കി ആണും പെണ്ണും നടന്നു നീങ്ങൂന്നതു കാണാത്തഭാവത്തില്‍ കുഞ്ഞ് നിലകൊണ്ടേന്നാണു ഗ്രാമത്തിലെ ചരിത്രകാരന്‍ പിന്നീടു പ്രസ്താവിച്ചതു. തന്നെയുമല്ല നടന്നു പോകുന്ന ജനം ഇങ്ങനെ പിറുപിറുക്കുകയും ചെയ്തത്രേ. “ആ തന്ത ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും എത്ര നല്ലവന്‍, അരക്കു വെള്ളം വരെ എത്തീക്കുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ മോനാണ് ദുഷ്ടന്‍”

മരിച്ചു പോയ വല്യമാണി സ്വര്‍ഗത്തിള്ലേക്ക് പതുക്കെ കയറിപ്പോകുന്നത് കണ്ടവരുണ്ടത്രെ!!